مقدمهء مترجم در آغاز جلد اول از مجلد دوم همين كتاب به خود دارى از مقدمه اشاره نموده بآينده موكول داشتيم باز هم مىتوان شرح فوايد و منابع و تصرفات گوناگون مؤلف دانشمند را به زمان ديگرى موكول نمود و مطالعهء آن بدون شرح و بيان براى محققين كافى مىباشد ولى ناگزير براى احتراز از اشتباهاتى كه ممكن است فكر خواننده را منحرف كند به چند نكته اشاره كنيم . در ترجمه نص كتاب بدون تصرف بسيار سعى شده و اين سعى گاهى به حد جمود و حتى عدم فهم كامل مترجم حمل شده ولى ما ترجيح داديم كه امانت ترجمه را بر - خودنمائى و تظاهر بفضل برتر نمائيم و لو اينكه حقايق بيك تأمل و تعمق كشيده و خواننده حيران شود . بزرگترين و بهترين شرط ترجمه هم امانت است و گر نه مترجم هر كه باشد چون داراى قدرت نقل و بيان باشد مسلما مىتواند از تمام اصل يك نحو بيان مستقل و حتى مجرد از خرافات نقل كند و در اينجا حاجت بذكر ترجمه نيست بلكه مترجم مىتواند خود مؤلف و نويسنده و مصنف باشد و فضل او در اين كار بيشتر از يك مترجم جامد ظاهر مىشود زيرا مترجم ناگزير كور كورانه مطالب را نقل كند و تعبدا عقايد مولف را و لو مقرون باوهام باشد پى روى نمايد مثل اينكه خواه و ناخواه